JD – Nog at Tisay #05

You must be logged in to view images attached to stories and blogs.

Topic: 
Type: 
Language: 

Disclaimer:

Ang sumusunod na storya ay kathang isip lamang ng may-akda. Ano mang makakahawig o pagkakahalintulad sa totoong pangyayari sa buhay, ito ay nagkataon lamang at hindi sadya ng may-akda.

 

JD – Nog at Tisay #05

By Pistol Eros

 

Nagpaalam munang umuwi si Tisay pagkatapos nilang mag-almusal ni Nog. Para na rin hindi hanapin ng tsong nyang si Fredo at hindi paghinalaan kung saan s’ya naglalagi at tumatambay. Bago umuwi ay dumaan muna si Tisay sa kaibigan nitong bading na si Bea.

“Oh! Tisay! Ano kailangan mo?”, tanong ni Bea pagkakita sa kanyang pintuan.

“Ate may tanong kasi ako.”, pabulong na sagot ni Tisay dahil may ibang tao sa bahay nila Bea.

Naintindihan ni Bea ang naging akto ni Tisay kaya naman inaya n’ya ang bata sa loob ng kanyang kwarto. Dito pahapyaw na ikinuwento ni Tisay ang nangyari ng umaga at ang nais n’yang mangyari.

“Salamat po, Ate Bea. Uwi po muna ako baka hinahanap na ako ni Tsong Fredo.”, paalam ni Tisay pagkatapos makuha ang kasagutan at payo mula sa baklang kaibigan.

“Mabuti pa nga. Ikaw ha? Bata mo pa naglalandi ka na. Baka sa tsong mo lang bigay pempem mo?”, usisa pa ni Bea.

“Naku! Hindi po! Sinunod ka nga po yung payo n’yo na takutin si Tsong na puputulin ko titi n’ya, eh. Hihihi!”, bungisngis ni Tisay.

“Mabuti naman. Sige na mag-ingat ka.”, paalam ni Bea.

---

Tulad ng inaasahan ni Tisay ay sinita at pinagsabihan s’ya ng amaing si Fredo.

“Ikaw lagi ka na lang nasa kalsada! Pagkagising mo deretsong kalsada ka na! Hindi ka maasahan dito sa bahay! Saan ka ba nagpupunta?”, bulyaw at tanong ni Fredo.

Pero pinagsawalang bahala lang ni Tisay ang lahat ng iyon. Dahil masaya s’ya at may ibang tumatakbo sa kanyang isipan. Ngunit binantayan s’ya maigi ng amain at hindi na nagawang makabalik sa inuupahan ni Nog.

Kinabukasan pagkatapos ng klase ay nagmamadaling maglakad si Tisay hindi pauwi sa kanila bagkus deretso kay Nog. Sakto nakasabay n’ya ang lalake galing sa karinderya.

“Oh! Baka madapa ka.”, sita ni Nog sa bata.

“Hihihi! Ano ulam natin, Kuya?”, hingal na tanong ni Tisay.

“Sinigang na baboy. Paborito mo ito, di ba?”, sagot naman ni Nog.

“Akina. Hihihi!”, sabay kuha ni Tisay sa hawak na pagkain ni Nog. “Sorry, Kuya hindi na ako nakabalik kahapon. Si Tsong kasi.”, paumanhin n’ya sa lalake.

“Okey lang. Nagsimba rin naman ako nung hapon.”, sagot ni Nog. At naalala ang hindi pagsubo ng ostiya dahil sa kasalanang hindi magawang ikumpisal sa pari. 

Pagdating sa bahay ni Nog ay pinagsilbihan s’ya ni Tisay tulad ng kanilang kasunduang isang buwang pagkakatulong para mabayaran ang utang nito. Ngunit, hindi na lang iyon ang dahil dahil masaya ito sa ginagawa para sa napupusoang binata.

Pagkatapos mananghalian at iligpit ni Tisay ang pinagkainan ay nag-alok itong masahehin ang lalake, “Kuya! Gusto mo po masahe?”

“Ha? Marunong ka?”, balik tanong ni Nog. Ngunit may hinala s’yang may pinaplano na naman ang bata. “May masama ka na namang balak, ano?”

“Wala noh! Hihihi!”, tanggi ni Tisay. “Si Tsong nagturo sa akin. Lagi kasing nagpapamasahe yun. Pero alam mo na…”, may pambibiting salita n’ya. “May kasamang kamanyakan.”

“Sige! Pa-experience. Never pa ako nagpamasahe, eh.”, totoong sagot ni Nog.

Pinaghubad ni Tisay ng damit si Nog. Sa simula ay pinadapa n’ya ang lalake, tumayo sa likuran nito at inapak-apakan hanggang pwetan. “Sabihin mo po Kuya kung mabigat ako o masakit.”, paalala n’ya dito.

“Sakto lang. Masarap nga.”, sagot ni Nog.

“Nag-uumpisa pa lang po ta’yo. Hihihi!”, bungisngis ni Tisay. Masaya s’yang nagugustuhan ng lalake ang kanyang ginagawa dito. Makalipas ng ilang minuto ay bumaba s’ya sa likuran ng lalake.

“Uy! Ano ginagawa mo?”, gulat na tanong ni Nog ng ibaba ni Tisay ang kanyang suot na short para hubarin.

“Eh, si Tsong nakabrief lang po pagminamasahe ko.”, sagot ni Tisay na may katotohanan naman.

“Ganun?”, tanging naging reaksyon ni Nog. Sa isip n’ya baka talagang ganun, wala naman kasi s’yang alam sa pagpapamasahe. At nawala na ang paghihinala n’ya ng simulang hilutin ng bata ang kanyang ulo, na sa sarap ay nakatulog.

“Kuya… Kuya…”, alog ni Tisay sa binata dahil tapos na s’ya sa buong likuran nito. “Tihaya ka naman.”, wika n’ya ng maalimpungatan ito sa pagkakatulog.

“Sarap ah.”, puri ni Nog ng marealize na nakatulog s’ya ng halos tatlongpung minutong pagmamasahe ng bata. Kaya naman walang reklamong tumihaya s’ya. Muli ay nakatulog s’ya sa sarap ng hagod ng mga munting kamay sa kanyang mga kalamnan.

Tumaba naman ang puso ni Tisay sa puring nakuha galing sa lalake. Bagay na hindi n’ya naramdaman pag ang amain ang minamasahe. Una n’yang tinapos ang mga kamay, braso, binti, hita at paa ng lalake dahil may balak s’yang gawin dito pagkatapos noon. Nang minamasahe n’ya ang mga hita ng lalake ay hindi n’ya maiwasang sanggiin ang nagpapatuyo ng lalamunan na burat ng lalake. “Hihihi! Maya ka!”, wika n’ya sa isipan patukoy sa nakabukol sa brief ng lalake.

Makalipas ng dalawampung minuto ay muling naalimpungatan si Nog dahil sa bigat ng nakaupong si tisay sa kanyang ibabaw. Minamasahe nito ang kanyang dibdib ngunit may kakaiba pa itong ginagawa. “Tisay… Kasama pa ba yan sa masahe?’, tanong n’ya sa bata.

“Hihihi! Opo, naman. Gustong-gusto nga ni tsong pagginagawa ko ito.”, sagot ni Tisay na habang sa pagmasahe ay panabay na kumikilos ang balakang nito. “Tigas na, Kuya. Hihihi!”, patukoy sa inuupuang burat ng lalake. “Ayos natin.”, sabay dukot sa pagitan ng hita, “Ay! Lumabas! Hihihi!”

Wala ng nagawa si Nog. Tuluyan ng nawala ang kanyang antok dahil bukod sa masarap na masahe sa kanyang dibdib ay mas damang dama n’ya ang masaheng ginagawa ni Tisay sa kanyang kahindigan. Manipis lang ang short na panloob nito sa school uniform na hinubad nito kanina.

“Teka Kuya, para mas masarap. Hihihi!”, wika ni Tisay. Inangat nito ang pwetan at ibinaba ang short at panting suot bago muling inuupuan ang burat ng lalake.

“Ito na naman kami Panginoon.”, sa isipan ni Nog. Damang dama n’ya ang makinis na laman ng pepe ng batang kumikiskis sa kahabaan hanggang ulo ng burat. Tinulungan pa n’ya ang balakang nito sa pag-urong sulong na ginagawa.

“Kuya! Hindi pa ako tapos magmasahe. Hihihi!”, wika ni Tisay at umurong sa mga binti ng lalake. Hinatak n’ya pahubad ang brief ng lalake. Minasahe n’ya ang tiyan at puson nito bago, “Ito naman.”, sabay lamas sa kahabaan at bayag ng lalake.

“Uhmm…”, tanging naging reaksyon ni Nog. “Ahhh…” ng isubo ng bata ang ulo ng kanyang burat. Inangat n’ya ang pwetan upang tulungan ang batang tuluyang hubarin ang kanyang suot na brief. Makalipas ng ilang minuto ay tumigil ito upang hubarin din ang lahat ng kasuotan bago pabaligtad na pumatong sa kanya. Muli n’yang nakita ang pinanabikang munting hiwa nito kaya naman hinatak n’ya paitaas maigi ang dalawang pisngi ng pwetan nito tsaka dinilaan iyon.

Napabilib si Tisay sa lalake dahil kaya na nitong makatagal sa kanyang ginagawang pagtsupa dito. Nauna na s’yang magpalabas, “Kuya…”, kasabay ng panginginig ng buong katawan.

Walang tigil namanag nilunok ni Nog ang matamis na nektar mula sa pepe ni Tisay kahit ipit-ipit ng mga hita nito ang kanyang ulo.

“Kuya, upo ka po. Sandal ka.”, wika ni Tisay at umalis sa ibabaw ng lalake.

Sinunod naman ni Nog ang bata. Alam n’ya ang susunod na gagawin nito dahil nagawa na nila ang posisyon na iyon kahapon, pakandong na ikakaskas at pinapasok nito ang ulo ng burat sa biyak ng pepe habang naghahalikan sila. Yun ang akala n’ya…

Ilang minutong kinaskas ni Tisay sa kanyang biyak at nilabas masok sa kanyang butas ang ulo ng burat ng lalake bago pinanatili iyon sa pagkakasalpak at huminga ng malalim. “Uhmmm… Arggghhh…”, ungol n’ya na may kasamang luha ng ibigay ang buong bigat sa pag-upo sa kandungan ng lalake. Napayakap at nasabunutan n’ya ang may-ari ng burat na pumunit ng tuluyan sa kanyang lamad (hymen).

“Tisay!”, biglang sambit ni Nog sa ginawa ng bata. “Uy! Anong ginagawa mo?”, pag-aalala n’ya.

Inangat onti ni Tisay ang sarili tsaka sumagot, “Kuya!...”, sabay halik at muli buong bigat na inupuan ang burat nito.

Kusang kumilos ang mga kamay ni Nog. Yumakap ang isang kamay sa maliit na pangangatawan ng kaulayaw upang hindi na ito makagalaw habang ang isa ay humihimas sa hita’t pwetan nito. Pakiramdam n’ya ay iyon ang tamang gawin sa mga oras na iyon, na nahihirapan at nasasaktan ang bata. Damang dama n’ya ang pagkakahakab ng masikip na pepe nito na parang pilit sinasakal ang kanyang burat.

“Uhmmm… Ahhhh…”, malalim na hininga ni Tisay habang nakikipaghalikan sa lalake. Punong-puno ang pakiramdam n’ya sa kanyang ibaba. Damang dama ng himaymay ng kanyang kalooban ang hulma, mga ugat at katigasan n’yon, sanhi ng hindi derektang mga munting pagkilos nila.

Ilang minutong naka-steady at naghahalikan lang ang dalawa. Walang balak kumilos si Nog. Para sa kanya ay sapat na ang sarap ng pagpiga-piga ng masikip na pepe ni Tisay upang manatiling matikas ang kanyang burat. Isama pa ang masarap na halikan nila at ang paghimas sa makinis na balat nito. Hanggang may naramdaman s’yang masarap na lumukob sa burat na nakasalpak sa pepe ng bata.

Ang sobrang sakit na naramdaman ni Tisay ay onti-onting naibsan at napalitan ng sarap sa pagpintig-pintig ng malaking burat na nakasalpak sa pepe, nakapag-adjust na ito. “Uhmmmm…”, ng muling tumagas ang kanyang hima at kumisay-kisay. Dahilan upang lalong lumalim at sumagad ang pagkakasalpak niyon sa kanyang kailaliman, “Arrrgggh!”

“Uhmm… Ahhh…”, ungol ni Nog sa sarap ng hagod ng kalamnan ng pepe ni Tisay sa kanyang maugat at matikas na burat. “Hindi na ba masakit, Tisay?”, pag-aalalang tanong n’ya sa bata.

“Uhmm… Onti na lang po, Kuya. Ahhhh…”, sagot naman ni Tisay sa gitna ng pag-ungol. “Ooohhh… Sumasarap na po. Uhmm… Ganito pala pakiramdam. Ahhh… Parang may nakabara sa pepe ko. Ooohh… Pero masarap. Uhmmm…”, klarong describe n’ya habang  malumanay na nagtataas baba sa kahindigan ng lalake.

“Uhm… Kala ko ulo lang ilalabas masok mo. Ahhh… Nagulat at kinabahan ako. Uhmm… Noong naramdaman kong parang napunit pepe mo. Ahhh…”, sagot naman ni Nog habang hawak ang magkabilang pwetan ng bata at inaalalayan iyon sa pagtaas baba. “Ang sarap. Uhmm… Lalo na ngayon. Ahhh…”

“Uhm… Ganun nga po naramdaman ko. Ahhh… Parang may napunit sa loob ko. Uhm… Laki kasi ng burat mo.”, segunda ni Tisay. “Uhm… Masarap po ba hagod ng masikip kong pepe sa malaki n’yong burat?”, habang inaangat ang pwetan hanggang onting ulo na lang ang nakapasok sa kanyang pepe ngunit sinisigurong hindi iyon lalabas ng tuluyan. Tsaka marahang uupuan papasok sa kanyang kailaliman. “Ahhh… Mararap po ba ako magmasahe?”

“Kasama pa ba ito sa masahe mo?”, inosenteng tanong ni Nog. “Masarap! Ahhh… Sobrang sarap. Uhmmmm…”, may onti ng gigil n’ya habang piga-piga ang pwetan ng bata.

“Hihihi! Hindi na, Kuya. Nagkakantutan na po ta’yo.”, sagot na may kasamang bungisngis ni Tisay. “Ang sarap po ng burat n’yo. Uhmmm…”, pilit pa n’yang dinidiin ang sarili sa kandungan ng binata. “Uhm! Ahhh Nakapasok po ba ng buo?”, kuryusidad na tanong n’ya sa lalake tsaka lumayo upang silipin ang pagkakasugpong nila. “Hala! Ang daming dugo!”

Tinignan din ni Nog ang kanilang baba at nahintakutan, “Uy! Ano gagawin na’tin? Baka na paano ka na?”, kabadong tanong n’ya na dahilan upang medyo lumambot ang burat.

At naramdaman iyon ni Tisay, “Ok lang po ako, Kuya.”, sagot n’ya upang pakalmahin ang nahintakutang lalake. “Sabi ni Ate Bea, natural lang daw sa aming mga babae na duguin sa unang kantutan.”, bulgar na paliwanag n’ya.

“Ganun ba?”, medyo nakalmang si Nog. “Tara sa banyo hugasan natin pepe mo.”, at kumilos s’ya upang kargahin ang bata papuntang banyo. Muling nanumbalik ang tigas ng kanyang burat sa pagkiskis ng kanilang kasarian sa ginawang pagkilos.

---

Habang ang amain ni Tisay na si Fredo ay nagtatanong-tanong sa mga lumalabas na kaklase ng bata sa paaralang pinapasukan nito. Gusto n’yang malaman kung bakit lagi na lang wala ang anak-anakang si Tisay. Hanggang wala ng lumalabas at nagsisimula namang dumami ang pumapasok para sa panghapong klase. “Saan kaya ang putang inang bata na iyon?”, wika ng galit na si Fredo.

RATE THIS STORY - Click 1 to 5 Hearts to vote: 
5
Your rating: None Average: 5 (6 votes)
up
10 users have voted.

Comment(s): 0